AR İLE

Mahtumkulu Firaği
Çeviren: Hüdayi Can

Tırnağı demirden talancı dünya!
İşin yoktur namus ile, ar ile.
Cevri cefası çok, yalancı dünya!
Koymazsın gezmeye yâri yâr ile.

Muhabbet veçhinden yâr bir gel dese,
Matlubunu iste benden al dese,
Bir gün durdun, bir gece de kal dese,
Kadem bassan pây yerine ser ile.

Estikçe, evc eder dünyanın yeli,
Kastetse, kurutur derya-yı Nil’i.
Gün olur mest eder, esritir fili,
Gün olur denk eder, sinek per ile!

Zeminin üstünde dağlar yaparsın,
Seyreyleyip, bir kenara çıkarsın,
Her nesneyi bir sebeple yakarsın,
Vadiyi gün ile, dağı kar ile.

Yalvarıp dât etsem, elim tutmazsın,
Ağlayıp yaş döksem, hiç rahmetmezsin,
Can metasın alsan, geri satmazsın,
Nice döksen alınmaz ki zer ile.

Leyla için ne cevr ettin Mecnun’a?
Zalim, insaf eyle bu nâ-hak hûna,
Günde kırk at bezemiştin Karun’a,
İsa geçti senden tek bir har ile.

Mahtumkulu der ki, işin talandır,
Bu nöbet çoklardan geçip kalandır.
İtibarın yoktur, sözün yalandır,
Dost koymadın, yeksan ettin yer ile.