YETERSİN

 Mahtumkulu Firaği

Aktaran: Hüdayi Can

Gelen geçer, konan göçer, ey insan,

Yürü, sen de bir menzile yetersin.

Ne hoş olur hayır ile anılsan,

Yalan dünya, madem geldin, gidersin.

Gafil beşer hatırlasa aslı ne,

Ecel tahsildarı bekler faslını,

Gelen geçer, eken biçer mahsulü,

Bu arada sen ne işler tutarsın?

İncitme sen, ilendirme bu canın,

İşi gücü hiç tükenmez cihanın,

Çırpındıkça derdi artar dünyanın,

Ayak bassan, tüm gövdenle batarsın.

Coşkun gelen bir sel gibi söz taştı,

Bu yollardan doğru giden çöl aştı,

 Beyhude değildir, ömrün geçtiği,

Kuşluğuna bir gününü satarsın.

Altınla gümüşle aldatmak için,

Geçidinde tuzak kurdun bu yerin,

Kızıştırdın, felek sen bu pazarın,

Malumdur bu ticarette ütersin.

Mağrur olup, bu dört günlük dirliğe,

Düşme kıyamette sonsuz horluğa,

Bel bağlama bu dünyada varlığa,

“Var, var” derken, yok olursun, yitersin.

Mahtumkulu, başında yüz dert vardır,

Ayrı menzil, ayrı mekan, yurt vardır,

Mezar adlı, dar, döşeksiz bark vardır,

O ev içre, haşre kadar yatarsın.